3 april day after

Gisteren was een zware emotionele dag. We hadden zo graag goed bericht gehad, maar helaas dat was hetniet. Owen is uitgeloot voor het IVKO. Gewoon domme pech, verkeerd nummer dus hij is op reserveplek 4 geeinidgd. Ik ga nog bezwaar indienen, maar dat zal hem niet waarschjnlijk niet helpen. Vreselijk om het verdriet te zien en ook wij voelen het onrecht maar kunnen niks anders dan ons er uiteindelijk bij neer te leggen. En de tweede domper is. Nu hij naar purmerend gaat betekent ook echt dat hij mavo zal gaan doen. In amsterdam zou hij nog mavo/havo de eerste twee jaar doen. Maar ja geen eindtoets dus advies school is leidend.  En in purmerend betekent dit mavo.
Dit alles moesten we even verwerken.

Vandaag toch nog even gewerkt want gisteren was ik wat abrupter klaar dan ik verwacht had. Dus de ochtend veel telefoontjes en bellen met werk en ivko.
Owen is vanochtend weer overgegaan op de orde van de dag oftwel school. smiddags is hij even gaan spelen met Levi en toen in de middag oefenen met de bugel en dansles online.

Ik ben boodschapen gaan doen in middenbeemster. En ik vind elke keer weer als we buiten zijn en buiten ons dorp dat je soms dan pas beseft wat er gaande is.
a. Mensen zeggen elkaar op straat allemaal vriendelijk gedag om vervolgens met een grote boog om je heen te gaan.
b. in de winkels lopen allemaal mensen met mondkapjes op. Niet het personeel.
c. je hebt gekken en gekken. De een gaat om je heen op de meeste rare manieren. Een meneer in de supermarkt wilde in het gangpad passeren, maar ja twee winkelkarretjes naast elkaar gaat al net. Deze meneer wurmde zich naast het winkelkarretje en probeerde nog niet niet in de stelling te kruipen op zijn tenen en hoofd aar achter om mij te ontwijken.
Terwijl de ander haast heeft en vergeet dat er iets is zoals afstand. Ik pak iets van onder in de stelling en bots nog net niet tegen iemand op die boven mij hangt.
d. het ene personeel dans steeeds weg van de bezoeker en probeert de 1,5 m afstand te behouden de ander komt vrolijk naast je staan terwijl jij iets uit de stelling pakt en begint naast je op 5 cm  het vak te vullen.
Oftewel BIZAR dit !!

na het boodschappen doen met veroushka naar buiten rondje fietsen. Zij fietst en ik ren er naast. Helemaal loslaten lukt nog niet aangezien madame de neiging heeft om stuur om te gaan of te doen alsof je door de plassen gaat dus haar benen plots wijd gooit. Toch gaat het steeds beter dus we gaan elke dag een rondje.Onderweg komen we Lieke en Julie tegen. De meiden mogen even mee naar de speeltuin en ze spelen ruim een half uur met elkaar in de speeltuin.
Dan naar huis het is etenstijd. Na het eten gaan we monsters maken van ecoline. We bekleden de tafel zodat we weer los kunnen en beide kids schuiven aan.

Ze vinden beiden werken met ecoline superleuk. En al snel hebben we prachtige vlekken. De vlekken blazen we uit en dan ontstaan al de eerste monsters. Nu nog wat ogen en benen en armen of wat ze willen.

Zie hieronder de resultaten:


De resultaten van Owen:






De resultaten van Veroushka

Mijn resultaten



En tot slot had Owen inspiratie tot wat anders:

Morgen weekend!



Reacties

  1. Ook wij waren er stil van. Wat een teleurstelling voor Owen! Maar ook wat een veerkrachtige jongen. Gewoon verdergaan met de orde van de dag. Vooral niet bij de pakken neerzitten. Geweldig.
    En dan ook nog eens zulke prachtige monsters maken. Iedereen een dikke pluim!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten