Mei

Pff wat een dagen zijn er achter de rug. Dagen vol emotie. Ups and downs. Beide kids gaan anders met de emoties om en zo wisselen ze elkaar af in dan huilen, lachen en het verdriet en of boosheid.

Vrijdag kwamen er vriendinnetjes spelen van Veroushka , maar in het begin kon Veroushka het niet eigenlijk wilde ze niks maar aan de andere kant wilde ze dolgraag met vriendinnen. Nadat het hoge woord eruit was dat ze toch eigenlijk nog veel verdriet had was het goed en haar beste vriendinnetje begreep haar en samen konden ze verder.

Haar vriendin Lieke was in eerste instantie wat in de war al dagen had er bij ons voor een raamtekening 'gehangen' van een paashaas en paasei, maar nu was deze weg en nu kon ze het huis niet meer vinden. Samen met Veroushka hebben ze een andere tekening uitgezocht en geholpen met het maken. Heel netjes en precies gingen beide meiden aan de slag.

Zaterdag kwam juf Richtje langs om een hart onder de riem te steken en beide kids kregen een mooi boekje en Veroushka een knuffel. Zo ontzettend lief. Juf heeft ook nog even met ze staan praten in de deuropening. Hoe hartverwarmend dit

Veroushka had op vrijdag met haar Elsa kasteel van Lego gespeeld en bij het opruimen pakte ze het kasteel verkeerd op en toen lag het in stukjes alleen het kleine topje was nog heel dus...……. aan de slag. En 's middags zat deze weer in elkaar.

Op zondag rustig aan en lekker in het zonnetje in de tuin zitten. Ook mama en Jules kwam nog even langs. Veroushka kon haar kunsten op de fiets laten zien. Inmiddels fietst ze alleen en kan ze ook op zondag als het echt rustig is in de straat alleen een rondje fietsen. Dit doet ze graag.
Al een paar dagen heeft Veroushka op rug een soort muggenbulten althans dat dachten we . Het bgon onder haar arm  en toen op haar rug. Vanochtend op zondag constateren we dat het ect geen muggenbult zijn maar blaasjes en lijkt het verdacht op gordelroos. Dit kan je krijgen als je de waterpokken onder de 1 jaar hebt gehad en je last van lage weerstand en stress hebt. Oei. We halen zinkzalf en smeren het in het lijkt het wat te verzachten.
Helaas in de avond zet Veroushka het op een schreeuwen en ze schreeuwt moord en brand dat het zo een pijn doet en is ontroostbaar. Mmm het idee om morgen op maandag naar de huisarts te gaan lijkt nu niet handig. We bellen de huisartsenpost voor advies. Deze vraagt 5x na of Veroushka echt geen koorts heeft. Nee ze heeft geen koorts, is niet verkouden, hoest niet. Ze heeft pijn, ze heeft eczeem en we denken aan gordelrood. We willen weten wat we het beste kunnen doen.
De arts wil Veroushka toch zien. Maar het is druk of we om 21:20 naar de post willen komen. Dus ik ga naar de huisartsenpost. Deze is niet op zijn normale plek bij het ziekenhuis nee deze is in de sporthal. Als we daar aankomen vraagt de ehbo post die buiten is of we een afspraak hebben ja. Ze meldt ons aan en doet een stap naar achter. Eh mevrouw we moeten even beschermende kleding aan doen u moet naar de Covid klachten kant gaan. Ehhh….. why?
we krijgen mondkapjes en komen aan waar allemaal mensen in pakken lopen.

De arts aan de telefoon dacht toch dat Veroushka covid klachten heeft.  In de wachtgang mogen we 20 minuten wachten samen met een hoestende dame. Pfff heel bijzonder dit. Veroushka haar tempertauur wordt gemeten haar hartslag maar alles is prima. Na 20 minuten wachten mogen we naar de arts. Ook deze zit in volledige verpakking en denkt dat het of gordelroos of kinderzeer is. Nee geen Covid want ze heeft geen symptomen nee. We kunnen bij de apotheek zalf halen voor kinderzeer. Tegen gordelroos is niks te doen dat trekt na 2 weken weg en kinderzeer moet antibiotica voor komen. Veroushka vond de mondkapjes grappig en we grappen over de sloffen die ze dragen die zijn namelijk ook altijd in het zwembad en over de haarnetjes en de kokschorten. En we maken grapjes dat het misschien wel clowns zijn want tja je ziet alleen de ogen van mensen. Toch in de auto naar de apotheek zegt Veroushka dat ze bang is en dat haar hoofdje nu heel erg vol zit.  Och de arme schat.
Thuis smeren we de zalf erop. Helaas de nacht is drama. Veroushka heeft pijn en het zalfje doet meer pijn dan dat het helpt. We slapen eigenlijk niet.
We bellen op maandag de huisarts en na het sturen van fotos's en ons verhaal is onze eigen huisarts heel duidelijk. Geen twijfel dit is gordelroos en helaas een grote uitbraak.

Eigenlijk is er weinig te doen maar de eerdere zalf heeft meer kwaad dan goed gedaan. We krijgen een zalfje dat verdovend werkt. En als we dit savonds smeren knapt veroushka op het doet minder pijn. Maar het doet nog wel pijn en eigenlijk mogen we niet aan haar komen.
Oma leest via beeldbellen nog even voor en dan kruipt veroushka toch in ons bed nadat ze het eerst in haar eigen bed probeerde. En wij hopen dat ze vannacht minder last heeft.