thanksgiving of oogstfeest?

Vanochtend regende het dus we draaide ons nog naar een keer om. Geen reden om er uit te komen zeg maar . Rond 10 uur was het droog. Michiel ging het brood halen en ondertussen ruim ik de wagen wat meer op. Ten eerste omdat we morgen weg gaan ten tweede is Weerplaza vaag. Het lijkt alsof het de hele dag gaat regenen. Dus we zorgen dat we ook volledig  binnen kunnen zitten. 
Dan ontbijten we buiten en merk je dat het echt afgekoeld is we de dames willen toch even een trui aan. Het is 22 graden. Dan even afwassen en dan doet iedereen zijn ding. Owen en veroushka en Michiel zitten op de mobiel en ik aan de haak.
Met het middaguur krijgen we nieuwe buren. Een gehele familie . Er worden tafels en stoelen uitgeladen   het lijkt dat ze een soort familiefeest hebben en dit op decamping vieren. Grappig.
De kids kruipen toch onder de wagen want toch klimt de temperatuur weer tot 24-26 graden en dat is in de zon best warm en onder de wagen lekker koel.
Rond tweeën gaan de kids zwemmen en we zitten tegen het zwembad aan dus kunnen ze met z'n tweeën terwijl wij zevan onze plek in de gaten kunnen houden 
ze ver maken zich ruim twee uur. Inmiddels zijn wij in gesprek geraakt met onze nieuwe buren . Het zijn Armeniërs en ze hebben vandaag een soort oogstfeest/ dank feest. Ze komen uit Dijon en 1 spreekt een klein beetje Nederlands. Hij heeft ooit in Roosendaal gewoond. Zijn broer woont er nog. We praten gezellig.
Als de kinderen uit het zwembad komen gaan we onder de luifel (want het waait een beetje) gezellig ticket tot ride spelen.  We hebben de grootste lol met elkaar.
Tijdens het spelen komen de huren vlees brengen en toosten we net hun op een goed feest.
het smaakt goed en we spelen verder. De winnaar is:
dan vragen de buren of we bij hun komen zitten en we schuiven even aan. We praten met handen en voeten en af en toe met behulp van Google. 
Het is erg gezellig. De kinderen gaan met hun kinderen zwemmen en wij eten met hun mee.
Helaas wordt heft feest een beetje verstoord. Het blijkt dat Fransen niet echt gek zijn op Armeniërs en er ontstaat onenigheid met de eigenaar. De oudere zonen lossen het uiteindelijk op.
En we zien dat er echt sprake is van discriminatie en dat stemt ons verdrietig. De man belt zijn broer in Nederland om toch even een gesprek met ons te hebben. En dat ze het fijn vinden dat wij zo vriendelijk met hun zijn.
Er wordt even gedanst en gezongen en ze vragen of wij mee doen. We lachen en doen even mee. 
Dan is het tijd voor koffie. En dan keert de rust weer terug. Zij gaan weer naar Dijon en danken ons voor de fijne avond en wij hun.
Wij ruimen de boel wat verder op en maken ons klaar om morgen weer te verkassen 
Omdat we toch pas na 2 uur op de camping mogen zijn doen we morgen de luifel.  We kunnen dus rustig aan doen want het is net geen 4 uur rijden 

Reacties

  1. Wel leuk zo'n laatste dag met een heel andere cultuur. En dan nog wel zo'n grote groep. Ik zie ook dat er geen afstand van 1,5 m. in acht genomen wordt en dat in deze tijd met mensen die je niet kent.
    Goede reis voor vandaag en véél plezier op de nieuwe camping.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een grote groep mensen zo dicht bij elkaar. Heel gezellig voor iedereen. En ook dat jullie daar voor een paar uurtjes mee zijn opgetrokken. Gastvrije mensen ook dat jullie hebben meegegeten. Dat hoor ik ook altijd van Marjolein als die in den vreemde op reis is in die gebieden. Ik vind het alleen wel eng dat ivm corona iedereen zo dicht op elkaar zat.
    Goede reis weer vandaag en ben benieuwd waar jullie nu weer terechtkomen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten